De dissonant bestaat niet…
Klinkt gek, komend van een muzikant. Maar luister even mee:
In de podcast van Laura Eylen van Hands-up Academy vergeleek ik vijf tonen op mijn piano met vijf personen die lekker samenwerken, plus een zesde die totaal uit de toon viel. “De dissonant”, zou je zeggen.
Maar toen veranderde ik de context. Dezelfde noot, andere omgeving. Plotseling was het prachtig.
Hoe kan je dat vertalen naar mensen die samenwerken?
Nou, een dissonant is geen eigenschap van een toon. Het is een botsing van twee of meer frequenties. Dat betekent: als je wil dat iemand maximaal tot z’n recht komt, is de vraag niet “past deze persoon?” maar “stemmen wij goed op elkaar af?”
]Van spanning naar ontspanning. Niet door die ene noot te schrappen, maar door de context te veranderen.
In september start ik in samenwerking met Hands-up Academy het leiderschapsprogramma “Lead the Beat”. Leiderschap vanuit een ander perspectief, met muziek als metafoor. Benieuwd? Reageer of stuur me een bericht.
