Structuur en regels lijken tegenpolen van vrijheid en creativiteit. Maar klopt dat wel?
Bij compositie opdrachten merk ik telkens dat opgelegde beperkingen juist leiden tot méér creativiteit. Hoe meer kaders en voorwaarden er zijn waar ik aan moet voldoen, hoe mooier de oplossingen zijn die ik uiteindelijk vind.
Werk ik niet in opdracht en zijn er geen beperkingen, dan mis ik vaak die structuur (en die deadlines…) Dan ben ik veel minder productief en creatief.
Dat merkte ik ook in de kerstvakantie. Ik was van alles van plan, maar er is niet zoveel uit mijn vingers gekomen.
De kunst is dus zelf kaders te scheppen wanneer je geen regels en beperkingen opgelegd krijgt van je baas of opdrachtgever. Zelf die structuur creëren.
Ik spreek erover in mijn keynotes, maar zelf vind ik dat lastig, hoor!
Hoe doe jij dat?
